Het ontwerp geeft een kleinschalige, dorpachtige indruk van een tweetal straatjes met woningen. De doelgroep voor deze woningen zijn echter cliënten van de Zorggroep in Venlo met een met een lichamelijke of meervoudig complexe handicap. Bij het ontwerp is ‘gewoon wonen’ een centraal begrip geweest. Er is gebruik gemaakt van het architype huis die het gevoel van de bewoners laat teruggrijpen naar het gewone huiselijke gevoel. Elke woning versterkt dit gevoel door een differentiatie in zijn materiaalgebruik en door zijn vorm. Hoewel een aantal gebruikers noodgedwongen collectief zullen moeten wonen is het belangrijk dat zij hun eigen plekje hebben en dat de bewoners zo normaal als mogelijk kunnen verblijven in hun huis. In elke woning zullen vier zelfstandige appartementen worden geclusterd. Door middel van gemeenschappelijke ontmoetingsruimten worden alle bewoners in een woonblok aan elkaar verbonden. Enkele bewoners hebben meer behoefte aan ontmoeting en zorg.De woonruimte van deze bewoners en hun gezamenlijke ruimte vormen aparte groepswoningen die in de kop van het woonblok is opgenomen in twee van de drie woongebouwen. Aan het einde van de straten vormen de linten een dorpspleinje met hieraan het ‘dorpscafé’. De ontmoetingsruimte van het AC wordt multifunctioneel ingezet en kan s´avonds als café gebruikt worden.